IK BEN HIER!

Op het moment dat ik iemand, op deze site van Paul:schreef:’’ ik heb nog geen kabeltje gevonden waar ik op in kan haken’’, en het waarom kwam tot deze scenario, tijdens het schrijven kreeg het een verdrietige draai, meer dan ik wilde, maar kon er niet omheen.

Ik schreef:‘’daarom heb ik zo'n moeite met dit verhoeven script het inspireert me (nog) niet ik heb nog geen kabeltje gevonden,-het traumatiseerd me de scene doet me denken aan vroeger, die verplichte verjaardag feesten met familly/vrienden die toch niet geinteresseerd zijn in je/ je niet kennen. Vervolgens wordt je steeds stiller, en ze je nog meer ‘oninteressant’ vinden.......

 Dit is wat ik zou willen toevoegen als ik wist hoe, over Tobias die aan tafel zit, hij is de hoofdrol in mijn versie,

 Het hele verhaal draait om hem, dat hij uit zijn schulp komt (en je de hele tijd in spanning zit wanneer ze er nu achter komen wat een kanjer hij is, en dat hij een beetje aandacht nodig heeft) en dan die botte ruzie makende, twistende, egoistische flauwe familie plus aanhang/roddels/wie de vader is.., hij; die idereen probeerde op te beuren en steunde, en- toch over het hoofd gekeken wordt, en- er telkens weer is en klaar staat.

 Vervolgens in zijn eigen wereldje maakt hij van alles mee, en staat hij steeds op het punt zijn dag of zijn ontmoetingen te bespreken of te delen. Krijgt hij de kans niet , wordt het hem niet makelijk gemaakt, of kan hij het niet?

 Zijn eenzaamheid/slimheid om te ontlopen aan de dans der confrontaties leent zich voor foute ontmoetingen en brengen hem op het slechte pad, hij heeft ook alleen via tv series en talkschows wat feetback,, een ruzie breekt uit over een tv- talkschow die hij perse wil afzien, en hij bijna een crisis over krijgt, pa/ zus/ moeder en vrienden krijgen dan een flauw vermoeden dat er heel wat hoog zit of dat hij iets uitspookt. Even staat hij in de schijnwerpers en weet geen raad met al die aandact, maar dan alleen maar omdat pa zijn goede reputatie niet kan verliezen, dan aan zoon/broer/neef/vriend lief te denken en de ellende waar hij zich instort.,

Merendeel toch weer het nakijken isoleert hij zich nog meer, met flash backs van vreugde. verdrietig terug kijkt naar zijn jeugd waar hij nog enkele warme herineringen aan heeft.

 Hij vervolgd zijn pad, zijn moeder gaat dood, degene waar hij alsnog de beste verstandhouding mee had, zijn vader heeft drie maanden later een vriendin die hij al kende uit de Jazzclub.

 Zijn eigen vriendin gaat ervandoor toen ze net verhuist waren.

Via zijn slappe contacten komt hij iemand tegen die hem uitlegt hoe hij aan geld voor zijn investering kan komen gezien zijn familie geen geld leent omdat de vriendin van paps er tegen is, zus geen geld heeft , als de andere twee mannen, en vriendin van zijn zus.

Hij trouwt met een Dominicaanse vrouw voor het geld, een betaald huwelijk, dat hem verder in de duistere contacten brengt.

 Al die tijd leeft men om hem heen en en weet niemand in zijn familie, niet echt dat het een betaald huwelijk is, al hebben ze wel een vermoeden, omdat ze ineens opdook.

 Hij probeert uit het circuit te komen,heeft die vrouw terug gebracht naar de Dominikaanse Republiek en geld achtergelaten/en stuurd voor de opvoedeing van haar kinderen wat hij eerlijk verdient met het restaureren van auto’s.. Maar het is lastig, hij blijft benaderd worden door de oude ‘kennissen’, vervolgens wordt hij via een nw vriendin weer een beetje uit dat milieu getrokken, maar haar broers hebben een seintje gekregen via via en  proberen  hem te chanteren dat ze zijn verleden vertellen aan hun zus.

Het wordt hem zwaar, de familie hebben het druk met zich zelf, vervolgens is het een open einde, hij worddt gevonden het twee kogels in zijn hooft, een autopsy wordt uitgevoerd, geen alcohol geen drugs in zjn bloed. Een afscheids brief die hij mogelijk niet uit vrije wil geschreven heeft ligt naast hem.

 Het verdriet is groot in de familie met dit harde feit zijn ze zich bewust , geen genoeg aandacht te hebben gegeven.

 Een familly, een nest wat fijn en warm  had kunnen zijn, is nu koud , ijzig, geconfronteerd met hun tekort koming en zo bewust, dat dit mede door hun desinteresse is, het te koop nemen van iemand die er altijd is, vriendelijk en gezellig, geen hoogvlieger, maar liefde had voor de anderen en zich zelf te veel wegcijferde.

 Dat je je met zoveel mensen om je heen toch nog zo eenzaam kan voelen. Ik hoop dat dit op de verbeelding spreekt bij de mensen, en aansport om na te denken of ze meer zouden kunnen en willen betekenen voor elkaar.

 Liefs PP

IK BEN HIER

207 keer bekeken

HOOFDROL LIGT BIJ TOBIAS, HET VERHAAL DRAAIT OM HEM, HEEFT HIJ ZICH TE VEEL WEGGECIJFERT, OF WAREN DE ANDEREN TE DRUK MET ZICHZELF?