Nadja: "ïk had een rare droom in het vliegtuig naar Amsterdam"
Ineke: "vertel, vertel"!
Nadja: "nou, mijn ouders lopen via de achterdeur van het kantoorgebouw bij mijn redactie naar binnen".
Beeldverslag, locatie kantoorgebouw, binnen.
Nadja (voice over): "aangekomen bij de grote (redactie) vergaderkamer op de 6e komen ze Fred, de concierge, tegen met een dienblad vol met koffiekopjes".
Moeder: "dag Fred, jammer om te horen dat je ons alweer gaat verlaten".
Vader: "ach het is geen ramp, je vindt wel weer wat anders".
Concierge: "ja, drama's zien er inderdaad heel anders uit".
De vader en de moeder lopen de vergaderzaal van de redactie binnen. Op dat moment opent hoofdredacteur Remco de deur van zijn angrenzende kantoor en steekt quasi wanhopig zijn beide handen omhoog.
Remco: "we gaan nar de verdoemenis, het einde der tijden is nabij"!
De vader en de moeder gaan lachend zitten.
Fred: "de koffie komt zo, hoor".
Fred loopt met zijn kopjes door naar een volgend zaaltje, voor een andere vergadering.
Fred mompelt tegen zichzelf.
Fred: "ik ben concierge van een schooltje bejaarde kleuters".
Moeder: "zei je nog wat Fred"?
Fred roept vanuit de verte: "nee hoor, niks dramatisch".
Redacteur Wim komt stilzwijgend en nors kijkend binnenlopen en de verzamelde ploeg gaat zitten.
Remco opent zijn mega agenda.
Remco: "laten we alvast maar beginnen".
Vader: "a propos, Fred onze concierge die binnenkort met ontslag gaat, wil een film gaan maken, gaat vast over ons". "Het script is al bijna klaar, volgens mij".
Wim opgewonden: "de idioot, ik dacht al zoiets"! "als hij verdomme dat ellendige voorval van 6 maanden geleden maar niet.............dat was toch echt een ongelukje".
Vader: "je weet maar nooit met die kwiebus".
Er valt een lange stilte en de vader begint te trommelen op de tafel.
Moeder, geïrriteerd: "alsjeblieft zeg, schei eens uit met dat geroffel".
Remco kijkt naar de vader. Remco: "het is zo weer tijd voor de borrel en een dikke sigaar".
Wim, resoluut: "dan moeten we dat script maar bij 'm weghalen".
Remco: "je bedoelt stelen"?!!
Vader: "nou ja in 't belang van ons allemaal zal ik maar zeggen". "ik weet nog wel een mannetje, die mag mij wel".
Remco: "hij heeft vast een backup van alle copiën van z'n computerfiles".
Wim: "nee hoor, niet onze koffie zetter".
Moeder fronst: "waarom niet"?
Wim: "dat fossiel zit niet alleen vastgevroren in z'n oude omgeving maar ook nog vastgeroest in z'n oude gewoontes".
Remco grijnst.
Remco: "hoezo dat nou weer"?
Wim: "de fantast gebruikt nog steeds de typemachine van z'n vader"! "een electrische, dat dan weer wel".
Remco zucht: "nou ja, doe dan maar wat, in ons belang". "maar mijn naam is Remco haas".
Vader en Wim kijken elkaar veelbetekenend aan.
Wim: "komt helemaal dik voor mekaar".
Wim haalt luid snuivend zijn neus op.
EINDE BEELDVERHAAL.
Ineke zit op de grond in de deuropening en Nadja op een stenen muurtje.
Ineke: "nou, dat is inderdaad een knettergek verhaal". "wat voor film, over welk voorval daar op de redactie een half jaar geleden"? "en je ouders zijn al twee jaar dood"!
Nadja haalt de zwangere buik op.
Nadja: "zullen we dan maar naar binnen gaan"?
EINDE VAN HET 3 MINUTEN SCRIPT. Voor de afloop van de film heb ik ook een overwacht einde bedacht en een verassende wending op ongeveer drie kwart. Beide op afroep beschikbaar.
Met vriendelijke groet,
Ron van Ee alias Zwiebertje
het gestolen filmscript
668 keer bekeken
De redactieleden van een groot mediabedrijf zijn bang dat de ontslagen concierge de vuile was gaat buitenhangen en gaan tot actie over.
Ik kon het toch niet laten nóg een moppie te schrijven voor de film: Ieder voor Zich (gezongen door Henk-Jan van Roekel). Zou mooi passen bij de aftiteling.