Nadat zij een vaas met bloemen heeft neergezet, loopt Marion met een slome tred naar de voordeur. Als ze open doet staat daar een mooie blindine voor de deur met prachtige hazelnoot kleurige ogen. Ze is vergezeld door een oudere dame. ''Mijn naam is Claudia, is Marco thuis? Ik wil hem graag spreken.'' Zegt de blondine. ''Ik heet Jantien en ben haar moeder.'' Fluisterd de oudere dame. Marion trekt haar wenkbrauwen op en vraagt wat Claudia van Marco wil. Waarop Claudia nogal cru met de deur in huis valt. ''Ik ben samen met mam op zoek naar mijn vader en hier eindigt mijn zoektocht'' Marion word slap in haar benen, is met stomheid geslagen en valt flauw. Jantien staat als aan de grond genageld want daar komt Marco aangelopen... Hij helpt zijn vrouw omhoog en staart naar de twee vrouwen voor hem. ''Eh... Wat is hier gebeurt?'' Stameld hij. ''Wij kopen niks aan de deur hoor!'' Inmiddels is Marion weer bij en herpakt zich. Ze begint zachtjes te huilen en snikt: ''Ik voelde al nattigheid!'' Claudia zegt stotterend tegen Marco: ''Ik, ikke.. eh.. jij bent mijn vader!'' Nu is Marco perplex, hij trekt wit weg en schreeuwt: ''Ik ben wààààt!!!?'' Jantien gaapt Marco aan maar zwijgt. De kinderen zijn intussen op het geschreeuw van hun vader afgekomen, en stellen zich in de gang op, achter hun ounders. Het is doodstil en het is Claudia die de stilte verbreekt. ''Mogen we binnenkomen?'' Vraagt ze met een benepen stem. ''Dan kunnen we verder praten.'' Marion is boos en verdrietig. De kinderen zijn verbaast, maar Marco loodst het gezeldschap de huiskamer in met om zijn mond een vage glimlach.

Marco's verjaardag

372 keer bekeken

Marco is jarig, en er staat een vrouw voor de deur, die zegt dat zei zijn dochter is.