Er was een tijd dat ik jou zag als een van mijn beste,
Het zat goed, de lol die we hadden en de manier waar op wij kletste..
Ik vond je top en keek tegen je op,
Zelfs mijn instinct zei niet eens stop..
Ik vond je cool en geweldig je was helemaal het einde,
Tot dat ik ineens voor je weg kweinde..
Ik dacht dat je mij leuk vond en dat je goed met mij kon praten,
En ineens stond ik daar, je hebt me in de steek gelaten..
Ik heb wel vaker vriendschappen gehad die uiteindelijk strande,
Maar de manier waarop dit ging voelde echt alsof ik brande..
Het was klaar en het was goed,
Van mij hoeft het allemaal niet als het zo moet..
En ineens ben je daar weer in beeld,
Het blijkt dat jij dezelfde vriendinnen deelt..
Ik heb je teksten wel gelezen en nee ik ben niet blind,
Ik weet dat ze voor mij bedoeld waren maar ik heb je genegeerd om de rede wat ik van je vind..
Ik weet niet of ik dit moet doen,
ik voel me nog steeds verraden als een oen..
Maar jou excuses naar mij bleef niet ongemerkt,
Daarom heb ik mijn antwoord in deze tekst verwerkt..
Misschien maak ik een fout het is wel waar ik bang voor ben,
Want je hebt me echt bedrogen en ik weet niet of ik je nog wel ken..
Maar de laatste keer dat ik je zag voelde het zo vertrouwd en fijn, dus ik vraag je lieve ... als ik jou nog een kans geef doe me dan alsjeblieft niet meer pijn?!!

Gedicht

409 keer bekeken

Dit heb ik geschreven over/voor een vriendin van mij die mij in het verleden heeft laten zitten maar die ik toch niet geheel uit mijn leven kwijt wil