EXT. GROOT BUITENTERREIN VAN FABRIEK

Een zware vrachtauto,  Met een open bak beladen met grondstoffen, rijdt langzaam achteruit. Het piepen van de achteruitrij beveiliging is direct hard hoorbaar.  Als de wagen even verder achteruit rijdt zijn FRED en REMCO erachter zichtbaar.

De vrachtwagen houdt buiten beeld stil en wordt afgezet.

FRED (in een te net pak om buiten tussen de stoffige grondstoffen te staan)

Weet je het heel zeker Remco? Volgende week wordt je alweer 60 man, hou het gewoon nog even vol!

REMCO (in een bruin rib-jasje, veel minder netjes dan Wim, kijkend naar de grond)

Je weet dat ik veel voor je doe Fred, maar dit, dit is niet goed meer, ik voel me een schoft.

FRED (die de schouder van Remco vastpakt en dichterbij komt, zachtjes maar overtuigend pratend) 

Ik kan je helpen, ik kan zelfs de brief voor je maken.

Remco beweegt zich niet en staart naar de grond.

FRED (aarzelend) 

Ik kan hem namens mijzelf versturen.

Langzaam kijkt Remco Fred aan, zijn interesse is aarzelend gewekt

INT. KANTOORRUIMTE IN DE HOEK VAN DE FABRIEKSHAL – van buitenaf.

WIM is te zien, staand naast een oud bureau in een verder vrij leeg kantoortje.  Hij heeft zijn jas aan en een koffer bij zich, duidelijk op bezoek. Op de achterwand is een prikbord met wat krantenartikelen en wat andere papieren te zien. Op de achtergrond zijn fabrieksgeluiden te horen die met stoken van vuur te maken hebben. WIM staart bezorgd en deels geïrriteerd naar buiten. Op het glas weerkaatst af en aan de oranje gloed van het vuur uit de fabriek.

INT. KANTOORRUIMTE IN DE HOEK VAN DE FABRIEKSHAL – van binnenuit.

Vanuit het kantoor is door grote openstaande deuren het terrein te zien waar FRED en REMCO eerder stonden te praten. FRED en REMCO lopen langzaam terug van het terrein naar het kantoor. Uit de lichaamstaal van FRED is duidelijk dat hij REMCO probeert te overtuigen. REMCO neemt alles in zich op.

In een close-up van WIM is zijn bezorgdheid te zien. Op de achtergrond is een krantenartikel zichtbaar waarop staat: STAALFABRIEK DOET WONERLIJKE VONDST. Op een foto zijn FRED, WIM en REMCO te zien met lachende gezichten.

FRED en REMCO komen het kantoortje binnen, nadat FRED de deur met een zwaai opent.

FRED (achteromkijkend richting REMCO duidelijk in het vervolg van wat ze bespraken onderweg) 

We moeten toch iets Remco, je weet dat ik ook andere opties heb.

REMCO zegt niets, kijkt licht beschamend en knikt even naar WIM.

FRED is intussen zonder gade te slaan op WIM gaan zitten op de bureaustoel achter het bureau in het kantoor.

FRED (opgewekt tegen WIM)

Hoi Wim, je bent vroeg!

Hoe is het met je dochter?

REMCO kijkt getroffen naar FRED, die zelf niet naar hem kijkt.

WIM draait zich om naar FRED zonder iets te zeggen.

Met een klap slaat achter hen de kantoordeur dicht nadat een duidelijk boze REMCO de ruimte heeft verlaten.

Verbaasd en geschrokken kijkt WIM om; daarna vragend naar FRED.

FRED haalt zijn schouders op en haalt een enveloppe uit de binnenzak van zijn jasje.

FRED (kijkend naar de enveloppe)

Je weet of misschien wel niet dat staal smelt bij een temperatuur van 1500 graden.

WIM (kijkt afwachtend naar FRED)

FRED

Wist je dat dit bijna 1/3 van de oppervlaktemperatuur van de zon is?

De energie die daar voor nodig is, pff

En dan te bedenken dat er niet meer nodig is dan de nhoud van deze enveloppe om een volwassen man simpelweg te breken.

Even valt er een stilte

WIM (bijna onnozel)

Een brandend sterretje kan binnenin 1500 graden bereiken.

FRED

Sterretje?

WIM

Ja, jeweetwel, vuurwerk dingetje

FRED kijkt geergerd naar WIM

FRED

Weet je nog wat mijn eerste woorden waren toen ik je vroeg met me samen te werken?

WIM

Ja

FRED

Ik wil dat je ze uitspreekt

WIM

Dit is onzin Fred, je weet dat ik je respecteer

FRED (treiterend, bozig en ongeduldig)

Zeg het Wim!

WIM (zuchtend en aarzeld)

Dit is een dag waarop mooie dingen beginnen

WIM (aarzelend)

Maar,

FRED (onderbreekt hem en vult hem ongeduldig aan met harde stem)

Maar er komt een dag, en dit is zeker, dat ik je keihard onderuit moet trappen!

FRED

Wist je wat dit toen betekende Wim?

WIM (op lauwe toon , het vraagspelletje meespelend)

Nee

FRED

En nu?

WIM (probeert Fred boos aan te kijken)

Je hebt je zin schoft, ik doe dit nog, maar na die verjaardag zie je me niet meer.

WIM grist de enveloppe van tafel, stopt even en staart naar het krantenartikel aan de wand, en loopt zonder iets te zeggen weg.

FRED (schreeuwt Wim na terwijl deze de deur uit is gelopen)

Als je hem oppakt moet je het ook doorzetten Wim. Er is geen terugweg meer!

INT. Slaapkamer (niet direct duidelijk dat het bij LIEKE is)

Op de achtergrond is muziek hoorbaar van het feestje beneden.

Merel zit op een bed en leest een ansichtkaart waarop een heel verhaal staat, maar voor de kijker enkel zichtbaar is:

‘Wens me geluk zusje ik, en ik hoop dat ik je ook op de verjaardag zie   Nadja‘

MEREL draait de kaart om in haar hand en er is te zien dat deze uit Japan komt. Ook is te zien dat er al een paar gaatjes in de kaart zitten.

Dan geeft ze hem terug aan Lieke, die naast haar op het bed blijkt te zitten. LEIKE staat op en prikt de kaart met een punaise weer terug op haar prikbord.

LIEKE

Zie je dat ik de waarheid sprak. Mij ma wordt gek als ze echt komt.

MEREL

Ik hoopte dat ze er al was, ik ben zoo nieuwsgierig.

LIEKE

Jij zoekt alleen maar sensatie!

MEREL (starend naar haar voeten)

Je weet dat ik veel aan je zus gehad heb nadat mijn ouders, nou ja, jeweetwel

LIEKE drinkt haar wijnglas leeg en geeft  MEREL een knuffel

Sorry dat ik zo kattig deed vandaag, kom trut we gaan naar beneden.

INT. HUIS FAMILIE ALBRECHT WOONKAMER

FRED komt gefrustreerd de kamer weer binnen vanuit de gang. Direct rechts in de kamer loopt hij naar een drankmeubel en schenkt gespannen een glas pure blanke rum in een whiskeyglas.

Vanuit de woonkamer is de gang te zien door de open deur. De gang is verlicht maar inmiddels ook redelijk gevuld met de rook uit het toilet. Nadja komt langzaam vanuit de kamer binnengelopen.  Door de combinatie van het ganglicht en de lichte rook komt Nadja engelachtig over als ze de kamer binnentreed.

Het valt stil in de kamer, op de muziek na die een niet bij het moment passend nummer afspeelt. (feest achtig nummer, maar wel passend bij oudere leeftijd van Remco, laten we zeggen 1999 Prince)

INEKE komt onopvallend langs NADJA de kamer binnen

INEKE (snauwend, tegen niemand in het bijzonder)

Zet die muziek eens wat zachter!

Terwijl INEKE naar de radio loopt zijn alle aanwezigen in de kamer te zien en langzaam zakt de aandacht voor middelpunt NADJA weg, behalve bij REMCO.

FRED

Kut,  kut! Kut! Kut!

FRED smijt zijn nog halfvolle glas tegen de vloer terwijl hij boos de gang weer in verdwijnt. Het glas spat op de grond uit elkaar.

NADJA en REMCO staren elkaar een 6-tal meters uit elkaar aan zonder acht te slaan op de gebeurtenissen om hen heen.

Camera zoomt langzaam in op NADJA

NADJA (bijna niet hoorbaar, gericht aan REMCO)

Sorry

De camera glijdt van haar gezicht over haar zwangere buikje naar beneden tot aan haar enkels.

Bij haar enkels zij de glasscherven van het glas van FRED te zien, en een kleine snee in haar been waar heel langzaam een druppeltje bloed begint te druipen.

Door de stilte die inmiddels overduidelijk is in de kamer, is goed te horen dat achter in de tuin ook flink wat gasten zich alsnog amuseren. Opeens gaat de deurbel die duidelijk hoorbaar is.

INEKE kijkt verschrikt op.

Iemand heeft intussen de deur geopend. Een heuse fanfare begint te spelen en komt in vol ornaat en bijbehorend geluid de woonkamer binnen. De muziekslinger loopt door het blikveld van roerloze Nadja en Remco heen en verdwijnt via de achterdeur naar de tuin, waar ze met veel gejuich worden ontvangen.

Scherven

299 keer bekeken

Er speelt iets vreemds tussen de 3 mannen. Ondertussen brengt de komst van Nadja veel teweeg. Wat weet iedereen van elkaar? En wat heeft de enveloppe te maken met gesmolten staal?